Petiks time :)

Gaya ng nakasaad sa aking title, petiks kami... kahapon. AFTER WORKING HOURS. LOL We were like children when we went out to mini amusement park inside a certain mall. Sumakay ng mini kart at nagkarerahan, nag-basketball at kumanta sa videoke (iyong nasa labas, para rinig ng ibang tao haha!). Kanya-kaniya lang ng trip, ano? HAHA After that, umalis na rin kami. Baka kasi dumating si PIC (Project-In-Charge) galing operational meeting sa main office at maabutang wala kami. Lagot. LOL Anyway, nandiyan na si Ma'am HOE (Head Office Engr) kaya hindi na ako ang nag-report sa meeting. Weeee! Thats why i got the chance to "kuyakoy" with my workmates after work. After working hours naman kaya ayos lang. :)

After we got home... este we arrived at the site pala, kumain na kami. Gutom ang mga bata dahil hindi kumain sa mall dahil nagtitipid. HAHA Nagantay pa raw si Field Engineer na dumating kami para kumain. Hindi kasi nakasama dahil may binabantayan sa site.

Ayun, na-relax lang ako ng bongga. Hindi gaya noong mga nakaraang week :) Ayoko na po ulit sa main office... HEHE

Picture after dinner at conference room :)

Monday Sickness

Before I go to sleep, magpo-post muna ako. LOL


Monday. I am late. Well, not late kapag ang oras ng pagpasok ang pinaguusapan, pero late sa aming toolbox meeting. HUHU hindi rin nakapag-exercise. HUHU ulit. Anyway, my day was fine.. although talagang pinakaba ako ng tinamaan ng lintik na computer kasi ayaw gumana noong una. Update2 pa kasi.

Tomorrow, I am planning to do a site visit for our accomplishments. Dapat magising pala ng maaga din kasi wala kaming tubig sa site. Unahan nito sa pagligo. uunahan ko iyong mga lalaking 'yon. AHAHA! akala nila...

Sana, magka-staff house na kami. I really, really want na matulog sa normal na higaan... Okay naman na ako dito, but you know, iba pa rin ang bahay.

And so, we ended up our day ng tumatawa na naman. Kasi naman si Sir TK, he kept on calling me "chicken" because i highlighted my hair in front, just like rouge and anna of frozen. Iba nga lang yata ang kulay ng akin. haha. Bakit kasi ganoon ang kulay? haha.. iba talaga ang malakas ang trip. Tawa lang din kami ng tawa kasi english-an kami sa baba. HAHA. Lahat, required to speak in english. Hindi ko alam, pero pare-pareho naming tinatawanan ang aming sarili. LOL

110/70. My blood pressure. Normal pa naman, pero sana naman, hindi bumaba. Grabe naman 'yan!

And so... I'm happy :)

Goodluck bukas. Mayroon akong hindi natapos na task kasi naman, nagalala talaga ako ng lubusan sa laptop ko. Pero okay na siya ngayon :)

A Letter

*listening to "Ni Yao De Ai" (F4) sikat kasi ngayon ang Meteor Garden. *

Dear Mr. Whoever-You-Are,

I'm sorry but I just couldn't stop myself from noticing you. The first time I saw you, I hated you. Lagi mo kasi akong inaasar sa hindi ko malamang dahilan. Naroon ang mga pabirong suntukan at asaran. I never thought we could be as close as this until that one summer night. After saying your deepest secret to me, I feel like a special person in your life. From then on, I started to hope... that someday I could replace "her" in your life... in your heart. Ang sabi mo, maghahanap ka na lang ng iba. Sana hindi ka na lang maghanap ng iba, hindi mo ba ako nakikita? I'm just here. There. At your back. Nakikita mo na ba ako? Kasi ikaw, ang laki mong hambalang sa harap ko-- sa puso ko. Paano pa ako makakakita ng iba?

I'm sorry for hoping that you would see me as a different person in your life someday. I'm sorry for... Masaya naman ako sa kung anong trato mo sa akin ngayon.

Akala ko, masaya na ako. Hindi pala. I couldn't help but to hope for more. I couldn't help but to look at you. I couldn't help but to smile when you sing to me. Do you know you have a very cold yet warm voice?  I couldn't help but to look at those mysterious eyes who seemed to be happy outside but a true blue loner inside. I couldn't help to fall... Are you ready to catch me?

Please don't make me feel and hope that its possible. No it's not. I know it's impossible. Pero umaasa pa rin ako. Nakakapagod mang umasa, pero pagdating sa `yo, hinding-hindi ako mapapagod. Sa dami dami ng pinagdaanan ko, You're worth all the pain I've experienced and the time I've waited.

I couldn't remember the last time I felt this kind of feeling. Simula noong kaarawan ko, nakaramdam ako ng pagkukulang sa sarili ko. Nakamit ko na raw ang mga gusto kong makamit. But it seems like there was still an empty space here... in my heart. Ikaw pala 'yon...

I love you.

There, i said it. Alam kong huli na, pero at least nalaman mo.

This is a letter i want you to read after a year. Nasa tabi mo man ako sa mga panahong iyan, just don't forget that all of the words i wrote was true. Ano't-ano man ang sitwasyon natin ngayon, umaasa akong magkikita pa rin tayo. Sana...


Love,
Ms. Anonymous


Pangnobela lang. HAHAHA. Wala kasing magawa. Matutulog na nga ako! Last day bukas, then bakasyon naaaaaaaaaa! Ang saya :)

Before Dropping Off to Bed

Before Dropping off to Bed, gusto ko lang magsulat ng blog entry. :)

Sa totoo lang, I'm so lucky na magkaroon ng mga masasayang kasama sa site. Although lahat kami ay stressed sa work, nakukuha pa rin naming tumawa. HAHAHA gaya nito. HAHAHAHA

Baliw lang ano? Naku, malapit na naman ang Opcen. Makatawa pa kaya ako nito? Ako na naman ang magrereport, and this time, ako na din gagawa ng power point. Kaya ko 'to! aja!

HAPPY AUDIT DAY :)

The result of the external Audit last wednesday was exemplary! Nakakatuwa kasi pinaghirapan talaga namin na ma-accomplish lahat ng mga dokumento para sa audit na iyon. Everybody was in festive mood after the audit. One of the unforgettable days of my life. Kasi for the first time, na-acknowledge lahat ng pinaghirapan ko... although i still need to improve as an Office Engineer, at least i learned how to be a Site Document Controller. Nakakatuwa ^_^

Wala kaming celebration the night of the day ng audit. (take note: when you say celebration, inuman ang ibig sabihin no'n :P) hehehe... Wala kasi iyong project manager namin, tapos nagkaproblema sa budget kasi may nadisgrasyang kung ano tapos iyong pang-inom ay doon napunta. haha! Oo, naghihirap din (madalas ang mga inhinyero.) Pero natuloy naman ang "celebration" the night after the day ng audit... Kagabi.

It was also one of the unforgettable moment of my life! First time kong uminom ng madami tapos nagsuka pa ako no'ng papatulog na. Nakarating pa naman ako ng CR, thank goodness. Ang nangyari kasi, ako pa ang ginawa nilang dahilan para magaya ng inuman. HAHA! "Broken Hearted" daw kasi ako.

I have no choice kundi ikuwento ang walang kakulay-kulay na lovelife ko. Kung paano ako umasa sa isang taong hindi naman kayang suklian ang pagtingin ko. NAKS! ang lalim. xD Ang mga walanghiya, gusto pa akong pagawan ng nobela tungkol sa project namin, iyon daw ang gawin kong setting. Waaaa! Kaya ko kaya? Kapag gusto, may paraan. Maybe i'll work it out sa mahal na araw. :)


Hosiya i gotta go folks. ^_^