Sabado, Hunyo 21, 2014

Saturday Madness

Its saturday! I should be happy but i feel like its just one busy day... kasi naman, wala na akong pahinga nito. Magsstart na akong magreview sa plumbing.. and I really want to take MP kasi sa susunod, magiging course na siya. Hayy... i only have 2 months to review. kayanin ko kaya? waaaaaaa.... bahala na. Avoid distractions, especially... thinking about him. Tama na, okay? Stop na. Aabalahin ko na lang ang sarili ko sa pagrereview...



Lunes, Hunyo 16, 2014

:(

Dear Blogspot,

I don't know why i feel like my heart is being twisted and squeezed. LITERALLY. Is it because that I found out that he liked someone (and courting her) and he said he didn't want to commit the same mistake he did in his past relationship. I'm sorry for ranting at this early morning, but it really hurts. I... I... don't know what to feel anymore aside from being hurt, and what hurts the most is i have to pretend that everything is okay. that everything is normal. But hey, i gotta go. Toolbox meeting na namin...

Martes, Mayo 27, 2014

Fallin...

I'm falling with him so fast and hard. How can i stop this feeling when i see him every second, minute, hour of the day, 6 days a week, 24 hours a day. How???? I'm starting to care for him of how he was doing, if he's okay or not, if he's on a good mood, or not... etc. But the truth hurts that I'm not that beautiful for him (damn self pity) and he was still trapped in his past. Wala akong panama sa dati niya. I'm sad when he seemed hurt because of his past relationship, kapag bumabanat siya na tila may malamig na kung ano sa puso niya. Oh, 'di ba ang drama? If I could only say that I'm just here for him, and we could be happy if he would just see me as a different person... not a boyish lady engineer hanging around them. I could dress like a lady if he want to... well, just a bit, I couldn't give up my rubber shoes and jeans. LOL. Anyway, as i was saying... ano nga bang sinasabi ko?.....

How on earth i could concentrate when we were alone in our room and he's singing? Ganda ng boses :) One of the things about him that made me fall-- Am I really...? Kauuwi lang naming dalawa galing site. Ayun, napapakanta na lang din ako. hehehe


Huwebes, Mayo 15, 2014

Ala eh! Kainan na :)

Last tuesday evening, we went to Rosario, Batangas para makipamiyesta sa aming minamahal na Project Manager. We took off delayed because operations was still busy for the scheduled concrete pouring that night. After the concrete pouring at RWPS slab was settled, umalis na kami pero naiwan si Field Engineer. Dalawang oras yata ang biyahe namin papunta.

Siyempre, ang ganda ng bahay ni PM (Project Manager)! Aba'y kasarap siguro tumira sa ganong bahay. HAHA... Anyway, the house was beautiful, ofcourse, the food was also fantastic! haha... ang sarap no'ng paborito kong ube at macaroni salad.

Nakaubos ako ng dalawang can ng san mig light (ang paborito kong inumin kapag inuman time na). Kanta lang yata ako ng kanta sa videoke at kain ng kain ng macaroni, mangga at saging. Grabe 'yang issue sa saging na 'yan! Pati ba naman paraan ng pagkain, talagang binigyan ng malisya. HAHA... Kaloka talaga tong mga taong ito... Hanggang sa makauwi kami at kinabukasan pagkatapos ng fiesta,hindi pa rin nalilimutan kung paano ko pinutol ang saging (kasi mahaba masyado, mahirap isubo.) HAHAHA

Masaya! Sana, maulit muli :)

Happy Fiesta, Sir NRV! ^_^
From the top left, Ma'am lilian, me, Nikko
Top right: Sir Nat, PIC, Ma'am Claire
Bottom right: Mang Ricky :)


Sabado, Abril 26, 2014

Petiks time :)

Gaya ng nakasaad sa aking title, petiks kami... kahapon. AFTER WORKING HOURS. LOL We were like children when we went out to mini amusement park inside a certain mall. Sumakay ng mini kart at nagkarerahan, nag-basketball at kumanta sa videoke (iyong nasa labas, para rinig ng ibang tao haha!). Kanya-kaniya lang ng trip, ano? HAHA After that, umalis na rin kami. Baka kasi dumating si PIC (Project-In-Charge) galing operational meeting sa main office at maabutang wala kami. Lagot. LOL Anyway, nandiyan na si Ma'am HOE (Head Office Engr) kaya hindi na ako ang nag-report sa meeting. Weeee! Thats why i got the chance to "kuyakoy" with my workmates after work. After working hours naman kaya ayos lang. :)

After we got home... este we arrived at the site pala, kumain na kami. Gutom ang mga bata dahil hindi kumain sa mall dahil nagtitipid. HAHA Nagantay pa raw si Field Engineer na dumating kami para kumain. Hindi kasi nakasama dahil may binabantayan sa site.

Ayun, na-relax lang ako ng bongga. Hindi gaya noong mga nakaraang week :) Ayoko na po ulit sa main office... HEHE
Picture after dinner at conference room :)

Lunes, Abril 21, 2014

Monday Sickness

Before I go to sleep, magpo-post muna ako. LOL


Monday. I am late. Well, not late kapag ang oras ng pagpasok ang pinaguusapan, pero late sa aming toolbox meeting. HUHU hindi rin nakapag-exercise. HUHU ulit. Anyway, my day was fine.. although talagang pinakaba ako ng tinamaan ng lintik na computer kasi ayaw gumana noong una. Update2 pa kasi.

Tomorrow, I am planning to do a site visit for our accomplishments. Dapat magising pala ng maaga din kasi wala kaming tubig sa site. Unahan nito sa pagligo. uunahan ko iyong mga lalaking 'yon. AHAHA! akala nila...

Sana, magka-staff house na kami. I really, really want na matulog sa normal na higaan... Okay naman na ako dito, but you know, iba pa rin ang bahay.

And so, we ended up our day ng tumatawa na naman. Kasi naman si Sir TK, he kept on calling me "chicken" because i highlighted my hair in front, just like rouge and anna of frozen. Iba nga lang yata ang kulay ng akin. haha. Bakit kasi ganoon ang kulay? haha.. iba talaga ang malakas ang trip. Tawa lang din kami ng tawa kasi english-an kami sa baba. HAHA. Lahat, required to speak in english. Hindi ko alam, pero pare-pareho naming tinatawanan ang aming sarili. LOL

110/70. My blood pressure. Normal pa naman, pero sana naman, hindi bumaba. Grabe naman 'yan!

And so... I'm happy :)

Goodluck bukas. Mayroon akong hindi natapos na task kasi naman, nagalala talaga ako ng lubusan sa laptop ko. Pero okay na siya ngayon :)


Lunes, Abril 14, 2014

A Letter

*listening to "Ni Yao De Ai" (F4) sikat kasi ngayon ang Meteor Garden. *

Dear Mr. Whoever-You-Are,

I'm sorry but I just couldn't stop myself from noticing you. The first time I saw you, I hated you. Lagi mo kasi akong inaasar sa hindi ko malamang dahilan. Naroon ang mga pabirong suntukan at asaran. I never thought we could be as close as this until that one summer night. After saying your deepest secret to me, I feel like a special person in your life. From then on, I started to hope... that someday I could replace "her" in your life... in your heart. Ang sabi mo, maghahanap ka na lang ng iba. Sana hindi ka na lang maghanap ng iba, hindi mo ba ako nakikita? I'm just here. There. At your back. Nakikita mo na ba ako? Kasi ikaw, ang laki mong hambalang sa harap ko-- sa puso ko. Paano pa ako makakakita ng iba?

I'm sorry for hoping that you would see me as a different person in your life someday. I'm sorry for... Masaya naman ako sa kung anong trato mo sa akin ngayon.

Akala ko, masaya na ako. Hindi pala. I couldn't help but to hope for more. I couldn't help but to look at you. I couldn't help but to smile when you sing to me. Do you know you have a very cold yet warm voice?  I couldn't help but to look at those mysterious eyes who seemed to be happy outside but a true blue loner inside. I couldn't help to fall... Are you ready to catch me?

Please don't make me feel and hope that its possible. No it's not. I know it's impossible. Pero umaasa pa rin ako. Nakakapagod mang umasa, pero pagdating sa `yo, hinding-hindi ako mapapagod. Sa dami dami ng pinagdaanan ko, You're worth all the pain I've experienced and the time I've waited.

I couldn't remember the last time I felt this kind of feeling. Simula noong kaarawan ko, nakaramdam ako ng pagkukulang sa sarili ko. Nakamit ko na raw ang mga gusto kong makamit. But it seems like there was still an empty space here... in my heart. Ikaw pala 'yon...

I love you.

There, i said it. Alam kong huli na, pero at least nalaman mo.

This is a letter i want you to read after a year. Nasa tabi mo man ako sa mga panahong iyan, just don't forget that all of the words i wrote was true. Ano't-ano man ang sitwasyon natin ngayon, umaasa akong magkikita pa rin tayo. Sana...


Love,
Ms. Anonymous


Pangnobela lang. HAHAHA. Wala kasing magawa. Matutulog na nga ako! Last day bukas, then bakasyon naaaaaaaaaa! Ang saya :)